Αμερικανικός Νότος, αρχές του 20ού αιώνα. Μια αρρώστια, η πελλάγρα, φέρνει περίπου 3 εκατομμύρια κρούσματα και 100.000 νεκρούς. Όλοι ψάχνουν ένα μικρόβιο.
Ο γιατρός Joseph Goldberger προσέχει ότι αρρωσταίνουν οι τρόφιμοι, ποτέ οι φύλακες, και φτάνει να κάνει ένεση στον εαυτό του με αίμα αρρώστων για να το αποδείξει. Τι έφταιγε τελικά;
Το κείμενο του επεισοδίου
Αμερικανικός Νότος, αρχές του 20ού αιώνα. Μια αρρώστια απλώνεται από χωριό σε χωριό. Οι γιατροί τη λένε πελλάγρα. Δερματίτιδα. Διάρροια. Άνοια. Και θάνατος. Μέχρι το 1940, περίπου 3 εκατομμύρια κρούσματα. Και 100.000 νεκροί. Όλοι ψάχνουν ένα μικρόβιο. Κάποιο έντομο. Κάτι μολυσματικό. 1914. Η κυβέρνηση στέλνει έναν γιατρό, τον Joseph Goldberger.
Και εκείνος παρατηρεί κάτι παράξενο. Σε ορφανοτροφεία και φυλακές, αρρωσταίνουν οι τρόφιμοι. Ποτέ οι φύλακες. Ποτέ οι νοσοκόμες. Αν ήταν μικρόβιο, θα κολλούσαν όλοι. Τι είναι διαφορετικό; Το πιάτο. Καλαμποκάλευρο, μελάσα και λίπος. Κάθε μέρα. Το ίδιο. 1915. Σε μια φυλακή του Μισισιπή, 11 κρατούμενοι δέχονται μια συμφωνία.
Θα τρώνε μόνο αυτά. Και στο τέλος, θα πάρουν χάρη. Μέσα σε λίγους μήνες, οι μισοί έχουν πελλάγρα. Κι όμως, κανείς δεν τον πιστεύει. Έτσι, ο Goldberger κάνει το αδιανόητο. Κάνει ένεση στον εαυτό του με αίμα αρρώστων. Το ίδιο κάνουν η γυναίκα του και οι συνεργάτες του. Δεν αρρωσταίνει κανείς. Δεν ήταν μικρόβιο.
Πεθαίνει το 1929, χωρίς να μάθει την απάντηση. Το 1937, βρίσκεται. Έλλειψη νιασίνης. Βιταμίνη Β3. Και το πιο ειρωνικό; Στο Μεξικό, όπου το καλαμπόκι έτρωγαν για αιώνες, δεν αρρώσταιναν. Το μαγείρευαν με ασβέστη, που απελευθερώνει τη νιασίνη. Το πρόβλημα δεν ήταν το καλαμπόκι. Ήταν ένα πιάτο χωρίς ποικιλία.
Μάθε τι τρως. Calix.
Τι θα δεις
- 0:00Μια μυστηριώδης αρρώστια
- 0:123 εκατομμύρια κρούσματα
- 0:23Ο Joseph Goldberger
- 0:40Το πιάτο και η φυλακή
- 0:59Το αδιανόητο πείραμα
- 1:12Η απάντηση: νιασίνη
- 1:30Ένα πιάτο χωρίς ποικιλία
Πηγές
- Wikipedia: «Πελλάγρα», «Joseph Goldberger»
- A. M. Bollet, «Politics and pellagra», Yale Journal of Biology and Medicine (1992)